من مرحمت كرده‌اى ، تو با لطف و كرمت روح حق‌شناسى را به من مرحمت كن تا روح رضا و آرامش قلب را در خودم احساس كنم و در حال خوف و ايمنى و در وقت خشم و سود و زيان ، شكر لازم را به جا آورم . ( 1 ) خداوندا بر محمد و آلش درود و رحمت فرست و دلم را چنان از رشك و حسد پاك و پاكيزه كن كه نسبت به هيچ كسى از مخلوقت در مورد نعمتهايى كه از فضل خود عطا كرده‌اى رشك نبرم و هر نعمتى از نعمتهاى دنيوى و دينى و يا عافيت و تقوا و يا گشايش و رفاهى ببينم ، تنها به فضل و كرم تو اميدوار باشم كه بهتر از آنها را به من خواهى داد و تو يكتا و بىشريكى . خداوندا بر محمد و آلش درود و رحمت فرست و به من توفيق خوددارى از گناهان و حفظ از لغزشهاى دنيوى و اخروى در حال خشنودى و غضب ، روزى فرما تا بدان جا كه در همه حال مطيع فرمان تو باشم و اطاعت و خشنودى تو را چه در ميان دوستان باشم و چه در ميان دشمنان ، بر ديگر امور مقدم بدارم و تا آنجا كه دشمن هم از ظلم و ستم من در امان باشد و دوست از گرايش و تمايل من به سوى هوا و هوس مأيوس گردد ، و مرا جزو كسانى قرار ده كه در حال نعمت و رفاه مخلصانه همچون پاكدلان تو را مىخوانند و كسانى كه در دعاى خود چون درماندگان تضرّع و زارى مىكنند ، همانا تو خداوند ستوده و بزرگوارى . . . » اين قسمتهاى از دعاى امام عليه السلام مشتمل بر بخشى از خواستهاى قلبى مصرّانهء آن حضرت است كه از خداى متعال درخواست دارد تا آنان را به شرح ذيل برآورده سازد : 1 - علاقهء به عمل براى آخرت . 2 - پارسايى در دنيا . 3 - اقدام به كارهاى نيك و امور خيريّه . 4 - خداوند به او نورى مرحمت كند تا در پرتو آن نور ميان مردم زندگى